Blog patykiem pisany. Bazgrany właściwie.

Przy­znaję się do czytania blogów różnej maści. Przy­znaję się nawet to ich sub­skrybowania. Czasami dlatego, że znam autora, czasami z powodu zamiesz­czanych, kon­tro­wer­syj­nych treści. Drugi przy­padek jest oczywisty — znaj­duję coś w necie -> podoba mi się -> dodaję rssa do czyt­nika. Jeśli kogoś znam — chętnie poczytam to, co ma do powiedzenia. Nie­stety, ostat­nio dobrzy znajomi schodzą na psy. Tam, gdzie kiedyś były treści, które przyjem­nie się czytało, dziś są skopiowane frag­menty książek, stron inter­netowych, wier­szy lub (o zgrozo!) próby własnoręcznego tworzenia poezji. Poezji nigdy nie rozumiałem i dla mnie mogłaby nie ist­nieć, więc blogi wier­szokletów omijam szerokim łukiem. To samo dotyczy fotoblogów ze zdjęciami psów/kotów/jesieni/dzieci/samochodu. Skopiować i wkleić można frag­ment czegoś, ale — do cholery — nie rób­cie tego nagmin­nie! Nie obchodzi mnie co czytacie, z czym się utożsamiacie ani kto kogo zdradził w “M jak Miłość”! Jeśli większość Waszych blogowych wypowiedzi to cytaty z czegoś-tam, to Wasz blog jest badziewiem, jakich pełno w blogświatku. Dodaj­cie coś od siebie! Niech to będzie WASZ blog a nie kserówka sied­miu innych! Litości!