Blog patykiem pisany. Bazgrany właściwie.

W tym roku ostatni dzień września minął pod znakiem gorączki, kaszlu, kataru i ogól­nego bez­nadziej­nego samo­poczucia. Od trzech osób dostałem życzenia, kilka nie chciało uwierzyć, że mam urodziny, bo niby za wcześnie, niby za późno czy że niby nie można urodzić się dwa razy (nie?). Dziękuję wszyst­kim za ‘pamięć’, wzruszyłem się, serio. Szczegól­nie tek­stem: “stara rura się ukrywa? naj­lep­szego ;* ”).
Edi mówił, że “wigilia jest zawsze wtedy, kiedy my tego chcemy”. Dzięki naszej-klasie można zrobić sobie urodziny w dowol­nym ter­minie. Zapewne im więcej znajomych, tym więcej życzeń = osób, które bezmyślnie wierzą danym, które ktoś podał na dur­nowatym por­talu społecznościowym.
Korzystając z taga “wstydliwe wyznania” chciałbym z tegoż miej­sca oświadczyć, iż nie podaję praw­dziwej daty urodzenia w miej­scach, gdzie ta infor­macja jest zupełnie zbędna. Chciałbym oświadczyć rów­nież, że następne urodziny odbędą się w dniu wszyst­kich świętych (tak, potrzebuję się dowartościować i wynieść na ołtarze). Oczywiście oczekuj­cie “nie­zapominajki” z nk oraz z grono.net (uderzam z podwójną siłą ;p).
Przy okazji: szukam kobiet, które mają suknię ślubną (może być po siostrze albo z innego źródła), które w celu prowokacji zgodzą się na zrobienie sobie ze mną sesji ślub­nej, wrzucenie zdjęć na nk oraz tym­czasową zmianę nazwiska na tymże por­talu.