(Z bólem, bo z bólem, ale wykreśliłem brzydkie słowa. Przepraszam, kurwa, że ich używam, ale się czasami denerwuję)

Dodane 10 minut później: jednak wpisałem jakieś bzdurne dane, dostałem na swojego maila “spamowego” potwierdzenie (które trafiło do spamu), kliknąłem i…

Właśnie zamówił(a) Pan(i) najsłynniejszy medalik świata!

Za kilka dni otrzyma Pan(i) ode mnie pocztą przesyłkę.

W tym pakiecie prześlę Cudowny Medalik poświęcony przez kapłana, wraz z dołączoną do niego Nowenną do Matki Bożej od Cudownego Medalika.

Do listu, który prześlę, dołączyłem blankiet przekazu. Umożliwi ono przekazanie dowolnej kwoty jako datku na prowadzoną przez Instytut im. Ks. Piotra Skargi kampanię promowania i rozprowadzania Cudownego Medalika.

Pani (Pana) pomoc będzie nam bardzo potrzebna. Może będzie też to jakimś sposobem podziękowania Matce Bożej za łaski, którymi obdarzony może zostać każdy, kto nosi Cudowny Medalik.

Polecam Panią (Pana) opiece Matki Bożej

Sławomir Olejniczak
prezes Instytutu im. Ks. Piotra Skargi

Więc wszystko jest za darmo a tzw. Instytut jest internetową wersją Radia Maryja i chce wydusić jakieś grosze, które później przeznaczy na swoje potrzeby i.. linki sponsorowane w google Zamówię na pewno! Zamówię trzy sztuki! Nie mogę się doczekać!

Mimo wszystko, nie mam do Was żalu, że istniejecie. Macie cycki, czasami nawet ładnie pachniecie. Nie zmienia to jednak faktu, że same sobie nigdy nie poradzicie. Ewolucja, ewolucją, ale zawsze będziecie te kilka kroków za ludźmi.

Wiem kto wmówił ludziom, że są powinni być monogamiczni i całe życie spędzić z jedną osobą. Najlepiej brać ślub, robić duuużo dzieci i do nieba z kopytami polecieć. Tak mówią w kościołach a jak mówią w kościołach to mają rację.
Na monogamię jestem zbyt młody? Mam wypaczone sumienie albo nie mam go wcale? A może to tylko wynik zawyżonego testosteronu, skłonności hedonistycznych i rzekomych kompleksów?
Życie jest zbyt krótkie żeby je spędzać z jedną osobą. Jakieś tam motylki, biedronki, króliki czy inne zwierzaki niech sobie będą cały żywot z tym samym przedstawicielem swego gatunku płci przeciwnej. Ja (pośmiertnie) dobrowolnie poddam się karze jeśli sposób postępowania z osobami płci przeciwnej jest nieodpowiedni, grzeszny i godny potępienia. Nagrody odbiorę sobie za życia. W naturze

Wieść o “zaciążeniu” powoduje u rodziców płci obojga dziwną reakcję. Łańcuchową niestety, która kończy się (o ile w ogóle) w momencie kiedy dzieciak do szkoły pójdzie. Miałem wątpliwą przyjemność przyglądać się z dosyć bliska kilku takim przypadkom.
Zaczyna się od radości. Udawanej czy nie — mniejsza z tym. Później bierze się ślub, bo “wypada”. Brak mi słów żeby opisać jak wygląda kobieta z brzuchem w białej sukni. Później jest czytanie książek, gazet, idiotycznych portali, porad i słuchanie rad znajomych. Oczywiście ile osób — tyle różnych odmian wzoru idealnego rodzica, którym oczywiście każdy być chce. Ba — musi. Kończy się to tym, że jeszcze przed urodzeniem dziecka kupić trzeba co najmniej trzy wózki, dwie wanienki, nowy samochód, zapas pieluch, milion zabawek, zadbać o dwie nianie, nauczycielkę języka obcego i ani przez chwilę nie pomyśleć rozsądnie. Nie wiem po jaką cholerę dziecku mata edukacyjna, rondo kąpielowe czy mikrofalowy sterylizator. Później jeden lekarz postraszy, że dziecko umrze jeśli nie dostanie szczepionki przeciw czemuś-tam a kolejny powie, że tylko idiotka podaje dziecku mleko.
Szczerze wątpię, że dzięki tym wszystkim cudom dzieci wyrosną na zdrowsze, mądrzejsze i ładniejsze. Wydaje mi się, że za moich czasów wystarczyło łóżeczko, smoczek, butelka i dobre chęci. Teraz “wystarczy” kilka.. tysięcy. Złotych oczywiście.

Brzydzę się dziećmi. Brzydzę się przeżywaniem postępów w rozwoju i przechwalaniem się tym (“a moja córka dziś zrobiła taaaką dużą kupę, która pachniała fiołkami!”). Mam dosyć słuchania, że mały Jaś powiedział “tata” a Małgosi wyrósł ząbek.
Drodzy (szczególnie początkujący) rodzice! W dupie mam Wasze dzieci. Nie mam zamiaru mówić, że są ładne i podobne do taty/mamy/sąsiada ani słuchać Waszych przechwałek dot. wczorajszego wyrazu twarzy dzieciaka podczas kąpieli. Macie dziecko — miejcie sobie! Tylko nie wyłączajcie mózgu z jego powodu.

Obraza uczuć religijnych to temat, który powraca jak bumerang co jakiś czas. Za każdym razem przedmiot obrazy jest wyssany z palca a w większości przypadków “obraża” uczucia katolickie. Zastanawiam się jak słabe muszą być te uczucia, skoro obraża je reklama filmu, wygłupy córki premiera, fotomontaż czy filmik — reklamówka ? Zastanawiam się też co kieruje osobami, których wiara nakazuje wybaczyć bliźniemu, szczególnie kiedy “nie wie co czyni” a całe zajście zgłaszają prokuraturze, która karze organizatora koncertu “satanistycznego”.
To, że jestem antyklerykalny to swoją drogą. Mimo to próbuję na to wszystko spojrzeć tak obiektywnie, jak tylko potrafię. Czyż nie jest większą obrazą uczuć religijnych molestowanie kleryków przez arcybiskupa lub to, co odstawia ksiądz Tadeusz R. w mediach ? Tacy ludzie od razu zyskują całe rzesze zwolenników. Moim zdaniem osoba, która wg wiary katolickiej w imieniu Boga odpuszcza grzechy, przemienia jego krew w wino a później jeździ po pijaku czy robi dziecko kobiecie chcąc je później zabić, jest większą obrazą uczuć niż cokolwiek innego.

Generalnie: nie mam weny. Nie mam weny żeby napisać pięciu zdań na jeden temat i żeby było chociaż trochę zabawnie, kontrowersyjnie lub przynajmniej żenująco. W związku z powyższym będę pisał w punktach, chaotycznie i nie o cyckach.
1. Panna Aleksandra wystrzeliła się zanim zdążyłem sprawdzić jej cierpliwość. Pannie Kasi tytułu ‘wpuszczalskiej’ oszczędzę. Noska nie zadziera, więc będę miły. Serio.
2. Siostra jedzie do Holandii szukać odpowiedniego zajęcia dla kogoś z jej wykształceniem. Nie wiem czy są jakieś miejsca dla kobiet-informatyków świnek morskich, ale należy próbować.
3. Najnowsze znalezisko z grupy absurdów:

Dobranoc państwu.

Skoro jest Dzień Nauczyciela, Dzień Kaszanki czy Dzień Całowania W Dupę (no tego może jeszcze nie ma), to musiał nadejść dzień Bloga. Mam wrażenie, że wystarczy żeby zebrało się przy wódce kilkanaście osób aby powstał kolejny Międzynarodowy (z rozmachem, a co!) Dzień Czegośtam (w skrócie: MDC). Prędzej czy później napisze o tym jakiś regionalny portal lub tzw. prasa lokalna, zacytuje to Onet i ’święto’ ustalone. Oczywiście najwięcej MDC powstaje w sezonie ogórkowym, kiedy nie ma o czym pisać a trzeba jakoś wypełnić miejsce między wyssanymi z palca sensacjami a reklamami.

Z okazji Międzynarodowego Dnia Bloga życzę wszystkim wielu ~o*R*y*G*i*n*a*L*n*y*C*h~ komciuff, milionów odwiedzin i weny twórczej. Tak nam dopomóż Bóg Blog.

Nigdy, ani przez sekundę, nie chciałem iść do wojska. Kojarzyło mi się (i ciągle kojarzy) z niewolnictwem, zmarnowanym czasem, bezcelowością i trwonieniem publicznych pieniędzy. Pierwsze wrażenie w WKU lat temu bodajże osiem to: “czas się tu chyba zatrzymał dwadzieścia lat temu..”. Nie wiem czy kogokolwiek do służby wojskowej może zachęcić zgraja staruszków, w okularach jak denka od butelek, podająca się za komisję lekarską (zapewne od dwudziestu lat). Komputeryzacja daleko posunięta, ale wstecz — informacje o poborowych wyłącznie w wersjach papierowych, trzymane w metalowych szafach z wczesnych lat 50. Wezwania pisane odręcznie, na druczkach z lat 70. (szkoda, że piszą tam per ‘Obywatel’ a nie ‘Towarzysz’), z mnóstwem informacji co grozi za uchylanie się od służby, że to obowiązek każdego i innymi bzdurami.
Większość kasy idzie na idiotyczne parady, które dumą napawają wyłącznie emerytowanych powstańców i na tzw. misje, które rzekomo są prestiżowe. Najlepsze jednostki WP, z najlepszym sprzętem siedzą zapewne w Afganistanie, b. Jugosławii i Iraku. To, co jeszcze zostało pewnie Kaczor niedługo wyśle do Gruzji, na Tybet i do Afryki. Po co komu takie ‘wojsko’ ?
Nie podejrzewam żeby cokolwiek zmieniło się po zniesieniu poborów. Najwyżej będzie marudzenie, że nikt nie chce służyć w armii, która przecież taka elitarna jest (wyposażona w radzieckie karabiny i F16 z drugiej czy trzeciej ręki).