..jako forma lansu, netowego ekshibicjonizmu oraz sposób wyżycia się
gru 05 2009
Coraz częściej zmuszonym rozważać założenie osobnego bloga, czegoś na wzór tego.
Dlaczegóż? Poniewóż szkoda żeby kwiatki niektóre przeminęły z wiatrem, o.
[telefonicznie]
D: jesteś w domu? zostawiłam przepis w kuchni..
Ja: nie, będę później
D: jak będziesz to przepisz mi na gg co potrzeba w tym przepisie
Ja: yyyy..
[zaczynam wierzyć, że śnię…]
Ja: skąd miałaś ten przepis? [ironicznie do bólu]
D: z intern… kurwa! cześć!
[sygnał rozłączenia]
Popularność: 20% [?]
lis 02 2009
Wydawało mi się, że kobiety wiodą prym w pisaniu o tym jak to spodnie je pogrubiają a fryzura postarza. Tymczasem dzięki wykopowi trafiłem na bloga trzydziestojednoletniego śledzia, herringa nawet — po polsku najwyraźniej brzmiało zbyt pospolicie. Nie będę pisał, że śledziu jest mistrzem na digarcie, ma tam cztery DD, bo nie o to chodzi. Człowiek ów najwyraźniej mózg stracił od gier video, bo postanowił napisać jak to zły bank “wyruchał go jego własnymi jajami”, jak to zwykł mawiać Andrzej Gie. Oczywiście odwrócił kota ogonem, zrobił z siebie ofiarę spisku a sytuację określił skurwysyństwem. Rzucił toto chłopaczyna na wykop, zakładając że głupi lud to kupi i stanie się wkrótce dla PKO tym, kim jest Kominek dla Dr. Oetkera. Oczywiście nie pomylił się — lwią część użytkowników wykopu stanowią niedouczone małolaty, które gotowe są uwierzyć w każdą brednię, jeśli tylko odpowiednio ubierze się ją w słowa.
Zadałem sobie trudu — “przetłumaczyłem” tenże wpis na wersję dla idiotów. Zapewne mało kto to przeczyta, bo nie będę latał z linkiem po wykopie. Poniższy tekst jest — niestety — odzwierciedleniem poziomu statystycznego polskiego “ynternałty”.
“Kiedy moja dupa skończyła budę i napisała maturę, założyła sobie konto. Takie prawdziwe, na prawdziwe pieniądze, w prawdziwym banku. Psiapsiółki mówiły, że takie konto jest zajefajne, więc co miała nie założyć, szczególnie jeśli w zestawie była dodatkowa kasiora na przepierdolenie, którą nazywali — nie wiedzieć czemu — kredytem. Zanim spierdoliliśmy do Dojczlandu, zrobiła se dostęp onlajn, coby mogła podniecać się złotówkami w każdej chwili ze swojego laptopika. Konto było bardziej zajebiste od mojego, bo potrafiło SAMO (!) przeliczać PeeLeNy na ojrasy. Stwierdziłem, że to super sprawa i przelałem całą kasiorę na konto Aśki. Konta w zagranicznym banku zakładać nie będę przecież, bo nie ogarniam tych przeliczników i takich tam. W Halloween moja dziunia skończyła 26 lat i wtedy ten pierdolony bank ukradł caaałe pieniądze! Zablokowali, tłumacząc się, że umowa się skończyła i do czasu podpisania jakiegoś dodatku nie odblokują. Chuj mnie jasny strzelił! To ja mam zapierdalać do Polski?! Ja przecież jestem Śledziu, bank sam do mnie powinien przyjść, na kolanach! Całą kartę sobie wydzwoniłem przez to czekanie na telefonie, nie będę przecież do kiosku zapierdalał po niemieckiego prepaida, bo jestem Śledziu a nie jakiś tam emigrant.
Te złamane kutasy nawet mi nie powiedziały, że Aśka będzie miała w tym roku urodziny! Zamiast wysłać kwiaty i kilka stówek to oni coś o umowie pierdolą, której Aśka nie czytała, bo przecież kazali podpisywać a nie czytać. A ja w ogóle w dupie to mam, bo jestem śledziu i nie czytam głupot — ja rysuję komiksy i chuj.
Jesteśmy w czarnej dupie. Nie ma na żarcie, nie ma za co zapłacić na kwadrat i pewnie niedługo to mi nawet internet i prąd odłączą! Pierdolę — jak wrócę do Polski to założę sobie konto gdzie indziej, na pewno będzie lepsze! I laska też zlikwiduje! I oboje będziemy opluwać PKO za umowy, bo są chujowe i.. chuj.
A teraz, ziomy, dawać to na wykop, kurwa! Bo mnie wychujali i niech świat o tym wie jakim jestem frajerem.”
PS. Nie znam śledzia. Może być posłem, osłem czy innym celebrytą. Dla mnie jest idiotą, który najpierw strzela sobie w stopę a później się dziwi, że boli.
Popularność: 26% [?]
wrz 19 2009
Posucha wakacyjna trwa w najlepsze. 37 (słownie: trzydzieści siedem) rozpoczętych wpisów i każdy trudno dokończyć. [usprawiedliwiłem się]
Lans na digarcie zakończyłem, przenosząc swą snobistyczną “tfurczość” fotograficzną na nowego fotobloga.
Liczę, że prawdziwi fani prawdziwe fanki pomogą mi przetrwać blogowy kryzys. Niniejszym otwieram się na propozycje 
Popularność: 27% [?]
lut 07 2009
Aby uatrakcyjnić bloga tegoż, z dniem dzisiejszym wprowadzam trzy nowe kategorie wpisów:
1. “Słowo na niedzielę”
Jak sama nazwa wskazuje — publikowane w sobotę, z treścią odpowiednią dla siódmego dnia tygodnia. Nie wiem jeszcze czy co tydzień będzie mi się chciało, ale na pewno tematyką przewodnią będą księża, kościół, niedzielne nawyki polaków itd.
2. “Gadu-gadu”
Spodobały mi się krótkie wpisy zawierające zapisy rozmów, które co jakiś czas publikuje Luca. Więc pod ową kategorią zamieszczane będą różne “zasłyszane” rozmowy jak i zapisy z komunikatorów czy innych blipów.
3. “Wykopki”
Znalezione/podesłane stronki, które z różnych powodów zasługują na podlinkowanie ze stosownym komentarzem. Nazwa od pewnego serwisu, nie od zbierania ziemniaków 
Tytuł notki *nieco* górnolotny (pokroju tytułów w pewnych gazetach), ale co tam — jakoś musiałem donieść o nowościach 
PeeS: W dalszym ciągu nie mam pomysłu na bloga, na którym wspólnie z kilkoma innymi osobami zamieszczałbym wypowiedzi/dialogi będące owocami pracy polegającej na kontakcie z szeroko pojętym KLIENTEM. “Zaskakujące, finezyjne, rzutkie, zdawkowe i najważniejsza sprawa, żeby nie było miałkie” — macie coś takiego?
Popularność: 37% [?]
gru 23 2008
Dawno, dawno temu, kiedy nie było jeszcze neostrady ani gadu gadu, mało kto posługiwał się w Internecie prawdziwym imieniem i nazwiskiem. Królowały nicknejmy, bez polskich fontów, spacji i max. dziewięcioliterowe (ograniczenie na wówczas bardzo popularnym IRCNecie). W formularzach róznorakich w pole oznaczone ‘nazwisko’ wpisywało się cokolwiek. Nick był jak drugie nazwisko, które obowiązywało w wirtualnym świecie równoległym. Ludzie nie znali swoich imion (jak zwierzęta!), bo były w gruncie rzeczy nieistotne. Nieważne czy ktoś miał piętnaście czy czterdzieści lat.
Całkiem niedawno, sam nie wiem kiedy, pojawiła się moda na eksponowanie swoich prawdziwych imion i nazwisk. Obciachem stały się adresy mailowe typu stokrotka@wp.pl czy pysia@po.opole.pl (pozdrawiam z tego miejsca p. Zatwarnicką, właścicielkę owego adresu). Sam założyłem w 2004 roku konto na — elitarnym wówczas, bo tylko na zaproszenie — gmailu, w formacie marcin.wozniak@. Mniej więcej wtedy e-mail stał się równie oficjalną formą komunikacji jak fax czy forma listowna. Pozycja ‘e-mail’ stała się wręcz obowiązkowa w CV.
W tej chwili musem staje się własna domena w formacie imięnazwisko.pl i wyczesana strona internetowa. Najlepiej jakby wyskakiwała jako pierwszy wynik po wpisaniu danych osobowych w google. Ot takie budowanie wizerunku w prosty i stosunkowo tani sposób. Zazwyczaj robi się to ‘na serio’, bardzo oficjalnie a literówka lub — broń BORze* — błąd ortograficzny dyskwalifikują delikwenta na długo.
Strzeliłem sobie taką domenę trzy lata temu, zrobiłem jakąś pseudooficjalną stronę, z której przestałem być zadowolony gdzieś godzinę po opublikowaniu. Przeniosłem bloga tutaj odcinając się w pewien sposób od nicka. Używam go w niektórych serwisach (blip, digart) lub forach, ale coraz częściej jako identyfikator podaję ‘mwoz’ lub ‘mwozniak’.
Z nicków się wyrasta. Po iluś tysiącach godzin spędzonych w Internecie staje się on częścią świata rzeczywistego. Jestem przekonany, że królewna w końcu w pole ‘imię’ zacznie wpisywać ‘Anna’ (a nie królowa) a Dorota sama dojdzie do wniosku, że wypada już przestać być Foremką czy Dodusią
Są przypadki trudnoreformalne, chociażby Luca czy Agni vel Jagna, które forsują wymyślone imiona w tzw. ‘realu’. Ale przecież od dawna można było zostać gwiazdą zarówno pod własnym nazwiskiem jak i pod pseudonimem, więc… niech mają!
* — tak, wiem jak się odmienia ‘Bóg’. ‘BOR’ odmienia się właśnie tak.
Popularność: 32% [?]
paź 19 2008
Przyznaję się do czytania blogów różnej maści. Przyznaję się nawet to ich subskrybowania. Czasami dlatego, że znam autora, czasami z powodu zamieszczanych, kontrowersyjnych treści. Drugi przypadek jest oczywisty — znajduję coś w necie -> podoba mi się -> dodaję rssa do czytnika. Jeśli kogoś znam — chętnie poczytam to, co ma do powiedzenia. Niestety, ostatnio dobrzy znajomi schodzą na psy. Tam, gdzie kiedyś były treści, które przyjemnie się czytało, dziś są skopiowane fragmenty książek, stron internetowych, wierszy lub (o zgrozo!) próby własnoręcznego tworzenia poezji. Poezji nigdy nie rozumiałem i dla mnie mogłaby nie istnieć, więc blogi wierszokletów omijam szerokim łukiem. To samo dotyczy fotoblogów ze zdjęciami psów/kotów/jesieni/dzieci/samochodu. Skopiować i wkleić można fragment czegoś, ale — do cholery — nie róbcie tego nagminnie! Nie obchodzi mnie co czytacie, z czym się utożsamiacie ani kto kogo zdradził w “M jak Miłość”! Jeśli większość Waszych blogowych wypowiedzi to cytaty z czegoś-tam, to Wasz blog jest badziewiem, jakich pełno w blogświatku. Dodajcie coś od siebie! Niech to będzie WASZ blog a nie kserówka siedmiu innych! Litości!
Popularność: 38% [?]
paź 10 2008
Od początku mojego blogowania (czyli od lat ~pięciu) co najmniej kilka osób zadało mi pytanie “dlaczego nie odpowiadasz na komentarze na blogu?!” (ilość wykrzykników i pytajników znaków zapytania (słowo ‘pytajnik’ brzmi jakoś obco)) zależna od stanu emocji pytającej osoby). W związku z tym, że jest to jedno z najczęściej zadawanych pytań, postanowiłem wspaniałomyślnie (a jakże!) udzielić odpowiedzi w tymże miejscu.
Pytanie:
Dlaczego nie odpowiadasz na komentarze na blogu ?!
Odpowiedź: Moim zdaniem, idea bloga polega na tym, że wyłącznie autor (ew. autorzy) tworzy (tworzą) jego treść. Jeśli Czytelnik odczuwa takową potrzebę, może wetknąć swoje trzy grosze korzystając z możliwości pozostawienia komentarza. Powinien on (komentarz, nie Czytelnik ) odnosić się do treści wpisu a nie do innych komentarzy. Komentowanie własnych wypocin byłoby jakąś dziwną megalomanią‘JE’ przed, wzorem tego Pana?) wymaga/zasługuje na odpowiedź — udzielę jej w formie osobnej notki. Ignoruję dyskusję między komentującymi (a niech gadają!) i nie mam zamiaru w nią ingerować. Komentarzy nie kasuję, nie edytuję i mam nadzieję, że nie będę musiał nigdy tego robić.
Mam nadzieję, że teraz wszystko jasne . Przy okazji przeglądania pluginów do WordPressa (dla niezorientowanych: blog tenże opiera się na oprogramowaniu WordPress właśnie), dodałem możliwość dodawania uśmieszków. Średnio, w porywach do ‘wcale’, lubię emotki w komunikatorach, ale tutaj jakoś mi nie przeszkadzają i pozwalają ubarwić wpis/komentarz Dodałem też listę pięciu najczęściej komentujących czytelników, wraz z linkami do ich stron/blogów, o ile je podali. Próby korzystania z mechanizmu w celu sztucznego promowania czegokolwiek będą.. ehm.. karane
Popularność: 13% [?]
paź 04 2008
Blogi prywatne mają zazwyczaj niekomercyjny charakter. Pomijam serwisy typu blog.pl, blox.pl, które w zamian za miejsce na bloga pakują bannery, pop-upy i inne dziadostwa (co było jednym z powodów zrezygnowania z usług blog.pl). W przeciwieństwie do tysięcy użyszkodników naszej klasy oburzonych opłatami za dodatkowe ficzery, zdaję sobie sprawę z tego, że nie ma nic za darmo. Agresywne reklamy blokuję adBlockiem, resztę dzielnie znoszę a dziś dodałem reklamy Google AdSense na tegoż bloga. Reklamy nie są ‘agresywne’, oczojebne ani nawet graficzne.
Za każde kliknięcie dostaję 0,07 – 0,10$, przez ostatni rok uzbierało się (z reklam na kilku stronach) niecałe 10$. Za domeny i hosting płacę rocznie ponad 200zł, więc trochę dokładam ;p
Mam nadzieję, że klikniecie czasami w jakiegoś linka;> (nie, nie jest to żebranie.. wcaaale ;p)
Ciekawostka: linki generowane są automagicznie tak, aby pasowały do treści strony. Przy okazji testowania boxów reklamowych mym oczom ukazało się:
Błędy ortograficzne w reklamach AdSense
Niniejszym odcinam się od treści i ortografii reklam Ciekawe tylko czy jest to niedopatrzenie czy celowe działanie mające przyciągnąć uwagę i zachęcić do kliknięcia.
Popularność: 38% [?]
sie 31 2008
Skoro jest Dzień Nauczyciela, Dzień Kaszanki czy Dzień Całowania W Dupę (no tego może jeszcze nie ma), to musiał nadejść dzień Bloga. Mam wrażenie, że wystarczy żeby zebrało się przy wódce kilkanaście osób aby powstał kolejny Międzynarodowy (z rozmachem, a co!) Dzień Czegośtam (w skrócie: MDC). Prędzej czy później napisze o tym jakiś regionalny portal lub tzw. prasa lokalna, zacytuje to Onet i ’święto’ ustalone. Oczywiście najwięcej MDC powstaje w sezonie ogórkowym, kiedy nie ma o czym pisać a trzeba jakoś wypełnić miejsce między wyssanymi z palca sensacjami a reklamami.
Z okazji Międzynarodowego Dnia Bloga życzę wszystkim wielu ~o*R*y*G*i*n*a*L*n*y*C*h~ komciuff, milionów odwiedzin i weny twórczej. Tak nam dopomóż Bóg Blog.
Popularność: 17% [?]
sie 26 2008
Pokolenie neostrady nie może się obyć bez bloga. Każda nastolatka powinna mieć blogów co najmniej kilka: blog psa (lub innego żyjątka), blog dla koleżanek, blog dla siebie i blog do obsmarowywania innych (pinger.pl nawet zachęca do zakładania bloga w celu “anonimowego obgadywania kogo chcesz”) i tak w nieskończoność. Jestem trochę starszy niż “dzieci neo” — raczej jestem dzieckiem 0202122 Pamiętam czasy bez google, bez youtube’a, bez gadu-gadu a bloga mam jednego. Jeśli mam ochotę kogoś obsmarować to obsmaruję tutaj, podpisując się pod tym imieniem i nazwiskiem. Za długo w tym wszystkim siedzę żeby wierzyć w jakąkolwiek “anonimowość w Internecie” i nawet mi na niej nie zależy. Jeśli uznam, że Szef mnie nie docenia, wpuszczalska irytuje, babcia nie kocha czy jakaś XY jest beznadziejna w łóżku to napiszę o tym i kompletnie nie dbam o to, czy ktokolwiek z zainteresowanych to przeczyta. Jeśli żywicie (lub/i przejmujecie) się plotami i tym, co tutaj piszę — bardzo mi z tego powodu wszystko jedno.
Popularność: 7% [?]
