[telefonicznie]

D: jesteś w domu? zostawiłam przepis w kuchni..
Ja: nie, będę później
D: jak będziesz to przepisz mi na gg co potrzeba w tym przepisie
Ja: yyyy..
[zaczynam wierzyć, że śnię…]
Ja: skąd miałaś ten przepis? [ironicznie do bólu]
D: z intern… kurwa! cześć!
[sygnał rozłączenia]

“Kiedy moja dupa skończyła budę i napisała maturę, założyła sobie konto. Takie prawdziwe, na prawdziwe pieniądze, w prawdziwym banku. Psiapsiółki mówiły, że takie konto jest zajefajne, więc co miała nie założyć, szczególnie jeśli w zestawie była dodatkowa kasiora na przepierdolenie, którą nazywali — nie wiedzieć czemu — kredytem. Zanim spierdoliliśmy do Dojczlandu, zrobiła se dostęp onlajn, coby mogła podniecać się złotówkami w każdej chwili ze swojego laptopika. Konto było bardziej zajebiste od mojego, bo potrafiło SAMO (!) przeliczać PeeLeNy na ojrasy. Stwierdziłem, że to super sprawa i przelałem całą kasiorę na konto Aśki. Konta w zagranicznym banku zakładać nie będę przecież, bo nie ogarniam tych przeliczników i takich tam. W Halloween moja dziunia skończyła 26 lat i wtedy ten pierdolony bank ukradł caaałe pieniądze! Zablokowali, tłumacząc się, że umowa się skończyła i do czasu podpisania jakiegoś dodatku nie odblokują. Chuj mnie jasny strzelił! To ja mam zapierdalać do Polski?! Ja przecież jestem Śledziu, bank sam do mnie powinien przyjść, na kolanach! Całą kartę sobie wydzwoniłem przez to czekanie na telefonie, nie będę przecież do kiosku zapierdalał po niemieckiego prepaida, bo jestem Śledziu a nie jakiś tam emigrant.
Te złamane kutasy nawet mi nie powiedziały, że Aśka będzie miała w tym roku urodziny! Zamiast wysłać kwiaty i kilka stówek to oni coś o umowie pierdolą, której Aśka nie czytała, bo przecież kazali podpisywać a nie czytać. A ja w ogóle w dupie to mam, bo jestem śledziu i nie czytam głupot — ja rysuję komiksy i chuj.
Jesteśmy w czarnej dupie. Nie ma na żarcie, nie ma za co zapłacić na kwadrat i pewnie niedługo to mi nawet internet i prąd odłączą! Pierdolę — jak wrócę do Polski to założę sobie konto gdzie indziej, na pewno będzie lepsze! I laska też zlikwiduje! I oboje będziemy opluwać PKO za umowy, bo są chujowe i.. chuj.
A teraz, ziomy, dawać to na wykop, kurwa! Bo mnie wychujali i niech świat o tym wie jakim jestem frajerem.”

PS. Nie znam śledzia. Może być posłem, osłem czy innym celebrytą. Dla mnie jest idiotą, który najpierw strzela sobie w stopę a później się dziwi, że boli.

1. “Słowo na niedzielę”
Jak sama nazwa wskazuje — publikowane w sobotę, z treścią odpowiednią dla siódmego dnia tygodnia. Nie wiem jeszcze czy co tydzień będzie mi się chciało, ale na pewno tematyką przewodnią będą księża, kościół, niedzielne nawyki polaków itd.

2. “Gadu-gadu”
Spodobały mi się krótkie wpisy zawierające zapisy rozmów, które co jakiś czas publikuje Luca. Więc pod ową kategorią zamieszczane będą różne “zasłyszane” rozmowy jak i zapisy z komunikatorów czy innych blipów.

3. “Wykopki”
Znalezione/podesłane stronki, które z różnych powodów zasługują na podlinkowanie ze stosownym komentarzem. Nazwa od pewnego serwisu, nie od zbierania ziemniaków

Tytuł notki *nieco* górnolotny (pokroju tytułów w pewnych gazetach), ale co tam — jakoś musiałem donieść o nowościach

PeeS: W dalszym ciągu nie mam pomysłu na bloga, na którym wspólnie z kilkoma innymi osobami zamieszczałbym wypowiedzi/dialogi będące owocami pracy polegającej na kontakcie z szeroko pojętym KLIENTEM. “Zaskakujące, finezyjne, rzutkie, zdawkowe i najważniejsza sprawa, żeby nie było miałkie” — macie coś takiego?

* — tak, wiem jak się odmienia ‘Bóg’. ‘BOR’ odmienia się właśnie tak.

Przyznaję się do czytania blogów różnej maści. Przyznaję się nawet to ich subskrybowania. Czasami dlatego, że znam autora, czasami z powodu zamieszczanych, kontrowersyjnych treści. Drugi przypadek jest oczywisty — znajduję coś w necie -> podoba mi się -> dodaję rssa do czytnika. Jeśli kogoś znam — chętnie poczytam to, co ma do powiedzenia. Niestety, ostatnio dobrzy znajomi schodzą na psy. Tam, gdzie kiedyś były treści, które przyjemnie się czytało, dziś są skopiowane fragmenty książek, stron internetowych, wierszy lub (o zgrozo!) próby własnoręcznego tworzenia poezji. Poezji nigdy nie rozumiałem i dla mnie mogłaby nie istnieć, więc blogi wierszokletów omijam szerokim łukiem. To samo dotyczy fotoblogów ze zdjęciami psów/kotów/jesieni/dzieci/samochodu. Skopiować i wkleić można fragment czegoś, ale — do cholery — nie róbcie tego nagminnie! Nie obchodzi mnie co czytacie, z czym się utożsamiacie ani kto kogo zdradził w “M jak Miłość”! Jeśli większość Waszych blogowych wypowiedzi to cytaty z czegoś-tam, to Wasz blog jest badziewiem, jakich pełno w blogświatku. Dodajcie coś od siebie! Niech to będzie WASZ blog a nie kserówka siedmiu innych! Litości!

Od początku mojego blogowania (czyli od lat ~pięciu) co najmniej kilka osób zadało mi pytanie “dlaczego nie odpowiadasz na komentarze na blogu?!” (ilość wykrzykników i pytajników znaków zapytania (słowo ‘pytajnik’ brzmi jakoś obco)) zależna od stanu emocji pytającej osoby). W związku z tym, że jest to jedno z najczęściej zadawanych pytań, postanowiłem wspaniałomyślnie (a jakże!) udzielić odpowiedzi w tymże miejscu.
Pytanie:

Dlaczego nie odpowiadasz na komentarze na blogu ?!

Odpowiedź: Moim zdaniem, idea bloga polega na tym, że wyłącznie autor (ew. autorzy) tworzy (tworzą) jego treść. Jeśli Czytelnik odczuwa takową potrzebę, może wetknąć swoje trzy grosze korzystając z możliwości pozostawienia komentarza. Powinien on (komentarz, nie Czytelnik ) odnosić się do treści wpisu a nie do innych komentarzy. Komentowanie własnych wypocin byłoby jakąś dziwną megalomanią. Jeśli uznam, że wpis Czytelnika (piszę z wielkiej litery, może czas się zastanowić nad dodaniem np. �‘JE’ przed, wzorem tego Pana?) wymaga/zasługuje na odpowiedź — udzielę jej w formie osobnej notki. Ignoruję dyskusję między komentującymi (a niech gadają!) i nie mam zamiaru w nią ingerować. Komentarzy nie kasuję, nie edytuję i mam nadzieję, że nie będę musiał nigdy tego robić.

Mam nadzieję, że teraz wszystko jasne . Przy okazji przeglądania pluginów do WordPressa (dla niezorientowanych: blog tenże opiera się na oprogramowaniu WordPress właśnie), dodałem możliwość dodawania uśmieszków. Średnio, w porywach do ‘wcale’, lubię emotki w komunikatorach, ale tutaj jakoś mi nie przeszkadzają i pozwalają ubarwić wpis/komentarz Dodałem też listę pięciu najczęściej komentujących czytelników, wraz z linkami do ich stron/blogów, o ile je podali. Próby korzystania z mechanizmu w celu sztucznego promowania czegokolwiek będą.. ehm.. karane

Blogi prywatne mają zazwyczaj niekomercyjny charakter. Pomijam serwisy typu blog.pl, blox.pl, które w zamian za miejsce na bloga pakują bannery, pop-upy i inne dziadostwa (co było jednym z powodów zrezygnowania z usług blog.pl). W przeciwieństwie do tysięcy użyszkodników naszej klasy oburzonych opłatami za dodatkowe ficzery, zdaję sobie sprawę z tego, że nie ma nic za darmo. Agresywne reklamy blokuję adBlockiem, resztę dzielnie znoszę a dziś dodałem reklamy Google AdSense na tegoż bloga. Reklamy nie są ‘agresywne’, oczojebne ani nawet graficzne.
Za każde kliknięcie dostaję 0,07–0,10$, przez ostatni rok uzbierało się (z reklam na kilku stronach) niecałe 10$. Za domeny i hosting płacę rocznie ponad 200zł, więc trochę dokładam ;p
Mam nadzieję, że klikniecie czasami w jakiegoś linka;> (nie, nie jest to żebranie.. wcaaale ;p)

Ciekawostka: linki generowane są automagicznie tak, aby pasowały do treści strony. Przy okazji testowania boxów reklamowych mym oczom ukazało się:

Błędy ortograficzne w reklamach AdSense

Niniejszym odcinam się od treści i ortografii reklam Ciekawe tylko czy jest to niedopatrzenie czy celowe działanie mające przyciągnąć uwagę i zachęcić do kliknięcia.

Skoro jest Dzień Nauczyciela, Dzień Kaszanki czy Dzień Całowania W Dupę (no tego może jeszcze nie ma), to musiał nadejść dzień Bloga. Mam wrażenie, że wystarczy żeby zebrało się przy wódce kilkanaście osób aby powstał kolejny Międzynarodowy (z rozmachem, a co!) Dzień Czegośtam (w skrócie: MDC). Prędzej czy później napisze o tym jakiś regionalny portal lub tzw. prasa lokalna, zacytuje to Onet i ’święto’ ustalone. Oczywiście najwięcej MDC powstaje w sezonie ogórkowym, kiedy nie ma o czym pisać a trzeba jakoś wypełnić miejsce między wyssanymi z palca sensacjami a reklamami.

Z okazji Międzynarodowego Dnia Bloga życzę wszystkim wielu ~o*R*y*G*i*n*a*L*n*y*C*h~ komciuff, milionów odwiedzin i weny twórczej. Tak nam dopomóż Bóg Blog.