lis 17 2008
medalik i digart
Zapomniałem pochwalić się, że medaliki przyszły. Jakość, ku memu zdziwieniu, lepsza niż na obrazku. W załączniku scenariusz teatrzyku modlitwy. Zaczyna się od ‘Akt Skruchy’ kończy na ‘Amen’, reszty nie rozumiem, chyba trzeba mózg wyłączyć. Czterdziestu baniek nie wygrałem, nie dostałem podwyżki, fiut nos mi nie urósł, brzuch się nie zmniejszył a nawet pogoda coraz gorsza. Próbuję znaleźć w pamięci cokolwiek dobrego, co mógłbym “zwalić” na medalik. Kompletnie nic mi do głowy nie przychodzi, ale przecież brak złych objawów jest dobrym objawem. Bo przecież trudno zawdzięczać kawałkowi metalu fakt, że noga nie boli, czy że nowe-używane auto jest bliżej niż kiedykolwiek:)
Lans na gronie się skończył, nasza-klasa powoli przemija, blip jest piekielnie nudny lub nieziemsko irytujący. Należało więc znaleźć nowe ujście swej próżności i nieustannych ciągotek do grania kogoś innego, niż w rzeczywistym świecie, w którym nikt mnie nie docenia ;p Padło na digart. Będę miał gdzie wpychać swoje pseudodzieła, które ocenią pseudoznawcy i wannabe-profesjonaliści. Przy okazji jest to znakomite miejsce żeby wylać codziennie hektolitry jadu, na te wszystkie digidzieci, którym wydaje się, że poziom robionych zdjęć jest wprost proporcjonalny do wartości posiadanego sprzętu i rozmiaru kółka wzajemnej adoracji. Zainteresowanych odsyłam do linków po prawej. Specjalnie dla niezainteresowanych wpycham niżej fotkę “portretową”.
Paleciak 
Popularność: 39% [?]
Generalnie spędzałem tam trochę czasu i byłem świadkiem ciągłego rozwoju tegoż systemu i przyrostu użytkowników. W pewnym momencie nawet zainwestowałem jakieś 20zł (pierwsze i ostatnie moje pieniądze wydane na coś w pełni wirtualnego!) w celu nabycia dodatkowych uprawnień.
). Poznając “władzę” byłem już pewny, że większości z nich woda sodowa do głowy uderzyła. Oczywiście jak na grupę wzajemnej adoracji przystało — należało siedzieć cicho, ew. zachwycać się wypowiedziami innych. Wszyscy inni zostawali błyskawicznie degradowani.
