Trudno dziś znaleźć portal, który swojego loga z okazji tegoż wielkiego święta “solidarycą” nie wymazał był. Gdzie się nie spojrzy tam czerwone litery na białym tle. Bo pamiętamy i dumni z tego jesteśmy. Polacy obchodzą to “święto” z taką pompą jakby co najmniej dostali w tym dniu po tysiąc dolarów i 100 punktów do IQ. Dumni z siebie działacze (łącznie z elektrykiem z matką boską w klapie) przypisują sobie z tej okazji rozmaite “sukcesy” — hipermarket w każdej gminie, katechetka w każdej szkole czy pornosy w każdym kiosku. Im wyższa “ranga” takiego “pachołka” tym większe brednie wygaduje. Nawet nie chcę szukać co też cwaniaczkowatemu Wałęsie na dziś przygotowano, ale zapewne wszystkie “osiągnięcia” z wynalezieniem koła i wymyśleniem pielgrzymek do Częstochowy włącznie.
Patrzy tymczasem na nas świat cały i albo klepie po plecach albo puka się w czoło zastanawiając po cholerę te “polaczki” się tak podniecają — przecież dalej są w głębokiej dupie, jeno gówno nieco inne, bardziej kolorowe. I mają rację. Powiedzenie “chłop ze wsi wyjdzie, ale wieś z chłopa — nigdy” mówi, że mentalności się nie zmieni. Nie zmieni się mentalności Polaka, który kombinuje, oszukuje, kłamie, mydli oczy i liczy każdą złotówkę. Kto się do koryta dopchał, ten nie odpuści — skłamie, ukradnie a złapany za rękę powie, że ręka nie jego. Kłócą się polaczki, robią z siebie pośmiewisko na cały świat a kilka razy w roku “patrzcie jacy jesteśmy zajebiści!”. Pchamy się na salony wielkiego świata z podniesionym czołem, ale w dziurawych skarpetkach, z podbitym okiem i krawatem ze zmarłym papieżem. Wali od nas potem i wódą, ale próbujemy tanimi perfumami z logiem “solidarności” zwracać na siebie uwagę innych.

Słowa na K używa się dziś prawdopodobnie częściej niż swojskiej, nieśmiertelnej ‘kurwy’. Czekam jeszcze na koty, psy i chomiki nazywane KRYZYS i ogłoszenie przez Leppera czy innego idiotę “KRYZYSOWEJ RP”.

PS. “Słowa na niedzielę” w tym tygodniu też nie będzie — KRYZYS!

Edit: antykryzysowi.pl — w końcu!

Wstyd mi za Was, politycy. Wstyd mi za dziennikarzy, którzy bezmyślnie nakręcają spiralę robiąc z igły widły. Zajmijcie się realnymi problemami.

Wypchajcie się i zdychajcie, Euro℗sieroty! Funta kłaków z własnego ogona jesteście warci!

1. Polak za granicą zawsze mówi o ludziach innej narodowości z pogardą. “Angol”, “żabojad” czy “szkop”. Bo przecież to gorsi ludzie.
2. Polak przewrażliwiony jest na punkcie własnej narodowości. Jeśli ktoś z tego zażartuje — afera murowana. Przodownikiem jest oczywiście Prezydent.
3. Polak nie przyzna się do tego, że wyjechał, nie udało się i musiał wracać. Zaciśnie zęby, będzie harował po kilkanaście godzin dziennie i spał na kartonach byle tylko nie uznać wyższości obcego państwa.
4. Polak uznaje, że brak znajomości podstaw angielskiego to żaden wstyd. Polskie urzędy wymagają polskich tłumaczeń dokumentów w obcym języku, tymczasem londyńskie mandaty wysyłane do Polski są po polsku (można nawet kupić taki mandat na allegro).
5. Niemcy, Żydzi i inni powinni wynosić się z Polski tam, skąd przyszli. Oczywiście Polak może mieszkać tam, gdzie mu się podoba. Co więcej — tubylcy powinni mu ustępować na każdym kroku.
6. Często Polak wracając do swojego kraju po pół roku udaje, że już języka polskiego nie pamięta lub/i mówi z “zagranicznym” akcentem.

Nigdy nie pracowałem za granicą, więc teoretycznie nic o tym “procederze” nie wiem. Za to nasłuchałem się i naczytałem. Aż szkoda, że blog Funciaka od kilku miesięcy jest martwy, bo faktycznie “Emigranci — funta kłaków jesteście warci”.