Blog patykiem pisany. Bazgrany właściwie.

Znaleziona na Wykopie infor­macja była na tyle ciekawa, że postanowiłem złożyć wizytę w najbliższym mar­kecie sieci Kaufland. Najbliższy nie oznacza wcale bliskiego — bagatela 40km w jedną stronę. Pojechałem pewny wręcz końcowego suk­cesu w postaci znalezienia co naj­mniej kilku prze­ter­minowanych produk­tów. Żeby nie tracić czasu na bezmyślne łażenie i spraw­dzanie wszyst­kiego — obmyśliłem strategię działania po drodze. Efekt? Po trzydziestu minutach ‘nor­mal­nych’ zakupów znalazłem sześć sztuk różnych produk­tów (od mar­molady, przez kawę i chrzan, po mrożone paluszki surimi). Nie było to specjal­nie trudne — wystarczyło zwracać uwagę na zakurzone półki i towary poten­cjal­nie trudno zbywalne. Przy kasie przemiła Pani-Z-Dużymi-Cyckami zapakowała wszystko to siateczki i zaprosiła do infor­macji po odbiór pieniędzy. Gdybym dostał od razu 30zł byłoby zbyt pięknie. Okazuje się, że w związku z ”żerowaniem” na sieci Kaufland i “wyłudzaniem” pieniędzy, sklep “otrzymał maila” nakazującego wypłatę kwoty 5zł za *wszyst­kie* znalezione produkty. Pięć złotych to nawet nie zwrot kosz­tów paliwa, więc złożyłem Pani-Z-Informacji-Z-Kolczykiem-W-Nosie uczciwą propozycję: 20zł i jadę do domu albo wchodzę na sklep i wychodzę kilka razy z pojedyn­czymi sztukami. Nie­trudno się domyślić, że wybrała opcję numer dwa, ku mej nie­skrywanej radości. Nie­trudno się rów­nież domyślić, że w piętnaście minut zdążyłem “obrócić” jesz­cze pięć razy. Pani-Opryskliwa-Kierowniczka wtedy zainteresowała się moją skromną osobą oskarżając o wspominane wcześniej wyłudzanie, żerowanie i “głupie żarty”. Oprócz tego na sklep ruszyły wykładaczki towaru w poszukiwaniu prze­ter­minowanych produk­tów. Kiedy postraszyła policją, grzecz­nie poprosiłem o jej wezwanie i… poszedłem na sklep, obiecując że to już ostatni raz. Dział mrożonki, pod­dział obniżka cen i wróciłem z zupką z prze­tar­tego groszku. 

Zapowiedziałem ponowne odwiedziny w marcu. Mój tar­get to 50zł w nie więcej niż dwie godziny.

Jestem fanem wszelakich sklepów wiel­kopowierzch­niowych zwanych potocz­nie [prefix]marketami. Odwiedzam właściwie wszyst­kie, jakie ist­nieją i ciągle wyciągam nowe wnioski dotyczące kupujących i oglądających. Jak­bym zaczął spisywać te wszyst­kie obser­wacje to pew­nie mógłbym książkę napisać W sumie nie jest specjal­nie trudno określić co za chwilę wrzuci do koszyka student, co matka z wóz­kiem a co emeryt o charak­terystycz­nym zapachu. Ale nie o tym (to miał być wstęp, ale nieco mi się roz­wlekł).
Tytułowy wynalazek to coś, na co wpadłem zupełnie nie­dawno pod­czas odwiedzin w którymś z [prefix]marketów — inteligentny wózek wyposażony w ekran LCD i lokalizator, umożliwiający określenie, w którym miej­scu sklepu się znaj­duje. Przed wejściem do sklepu wpisujemy (albo kopiujemy z komórki) listę potrzeb­nych artykułów, wyświetla się trasa i jak w nawigacji samo­chodowej jesteśmy prowadzeni od półki do półki a na końcu do kasy z naj­mniejszą kolejką. Od razu możemy wprowadzić jaką kwotę chcemy wydać, dzięki czemu wózek dobierze za nas towary o takich cenach abyśmy się zmieścili. Jakiż to prosty wynalazek i jak bar­dzo ułatwiłby życie. Oszczędzilibyśmy czas (nie biegamy między półkami w poszukiwaniu towaru, chodzimy naj­krótszą trasą i stoimy zawsze w naj­krót­szej kolejce) i pieniądze (kupujemy to, co chcemy a nie milion nie­po­trzeb­nych rzeczy z promocji, od razu wiemy ile zapłacimy).
Zdaję sobie sprawę, że takie uprosz­czenie mogłoby kobietom do gustu nie przypaść, ale prze­cież można dodać opcję ‘Pokaż promocje’ czy ‘Chcę tylko oglądać’ (nie wiem czy sklepy zgodzą się na drugą opcję ).
Musiałem opisać to na blogu — w razie czego będę miał podkładkę za kilka lat, że to ja pierw­szy na to wpadłem